YARI CAHİL TEHLİKESİ… yazısını arkadaşına e-posta gönder

Adınız :
Kimden : Kime :
Mesajınız :

YARI CAHİL TEHLİKESİ…21 Mayıs 2021, Cuma

Kime sorsan hepimizin ortak derdi cahiller ve cehalet… Cahil nedir? Kime denir? Öyle göreceli bir tanım ki içini açmaya çalıştıkça boğuluyor insan.

   Keşke sözlük anlamı kadar basit olsaydı; "eğitim ve öğrenim görmemiş kimse", "belli bir konuda yeterli bilgisi olmayan (kimse)." Ama ben bu tanımlamayı ne yeterli buluyorum, ne de yüzde yüz doğru. Üstelik bu konuya, benim gibi karşı olan bir atasözümüzün de var olması büyük ironi; "Okul cehaleti alır, eşeklik baki kalır." Hoş bu sözün sahibinin kim olduğuna dair tartışmalar olsa da sözün aslı şöyledir; “Mey biter saki kalır, her renk solar haki kalır, ilim insanın cehlini alsa da hamurunda varsa eşeklik, baki kalır”
  Maalesef ülkemizin böyle bir gerçekliği var ve bu gerçekliğin büyük bir sorun olduğunu kabullenmedikçe çözüm geliştiremeyeceğiz. İlber Ortay’lı hocanın internet üzerinden dinlediğim bir konferansında bu konunun altını çizen sözleri şöyleydi;

  "Maalesef Türkiye de çok bilgisiz insanlar var. Hani tweetter da moda oldu, herkese cahil diyormuşum, demiyorum, eğlence oldu bu sıra ama herkes cahil olabilir. Cahil cahildir. Hiç bir şekilde lütfen herkese cahil deyip oturmayın. Fakat herkes yarı cahil olamaz. Buna hakkımız yok. Cahil olabilirsiniz, yarı cahil olma hakkınız yok. Yarı cahilin sesi yüksek çıkar. Böyle çeyrek çepelek bilgiyle böyle yüksek sesle konuşma hakkı kimsenin olmamalıdır. Bu çok tehlikelidir yoksa cahilden ne istiyorsunuz? Cahil nihayet bir şeyler söyler, o öyle değil çocuğum falan dersin, dinlemezsin, kimsede dinlemez zaten. Ama yarı cahillik çok kötü bir şey maalesef, Türkiye eğitim veremedi insanlarına, münevverlerine. Bakıyorsunuz çok iyi ihtisas sahipleri bile abuk subuk tarih lafı ediyor. Hukuk lafı ediyor. Bunu etme hakkını kendinde görüyor. Çeyrek cepelek eğitimle. Yarım yamalak ve daha beteri çeyrek çepelek bilgiyle. Buna da hiç kimsenin hakkının olmaması gerekir."

 İşte sorunumuz bu…

  Her şeyden bir parça görüp ‘biliyorum’ diyenler ‘tehlikeli cahillerdir.’ Sanırım hayatımın büyük bölümü, cehaletinden haberi olmayan çokbilmişleri izlerken ve davranışların da mantık aramak gibi bir gafletin içinde boğulurken geçti.

 Cehalet bencildir ve her daim haklı…

Bilge ise her zaman bir parça açık kapı bırakandır.

‘Ya yanılıyorsam’ basit bir söylem fakat bu kısa cümleyi kendi içinde kurabilenler için farkındalığın aydınlık ışığı yanıyor demektir.

 Kişilerin aldığı eğitimle ya da eğitimsizlikle ilgili doğru orantılı olmayan cehalet, ayrı sorun ama bir de; insanın had bilmez, düşüncesiz, birbirlerinin sınırlarını ezip geçebilen, bencil isterik cahiliyetinin de eğitim ve eğitimsizlikle alakalı olmadığı aşikâr. Eğitim anlayışımız değişmedikçe de bu konuda bir fark gelişmeyecek. Ve ne yazık ki; hadsizliğin, yermenin bir kültür haline dönüşmüşlüğüne ve davranışsal aktarım yoluyla, nesilden nesille nasıl süreklilik gösterdiğine tanıklık etmeye devam edeceğiz.

 Aile ve okuldan başlayarak, kaliteli ve empatisi yüksek toplum yaratabilmek için revize edilmiş, istikrarlı eğitim şart!